Jak pewnie niektórym z Was wiadomo, opuściłem ostatnio Polskę. Mimo że zawsze podobało mi się w kraju i potrafiłem się w nim dobrze urządzić, trafiła się okazja, której przepuścić nie wypadało.

Dizin to największy ośrodek narciarski w Iranie. Tak jak wszystkie inne godne uwagi stoki, ulokowany jest w bezpośrednim sąsiedztwie Teheranu. Choć do miasta w linii prostej jest około 20 kilometrów, prowadząca tam droga ma ponad setkę, gdyż wiedzie naokoło masywu górskiego.

Podczas ostatniego roku pracy napisałem w Django parę większych i mniejszych aplikacji. Mogę stwierdzić, że znam to środowisko całkiem dobrze, a po uwzględnieniu dotychczasowych doświadczeń z narzędziami do budowania aplikacji webowych, mój werdykt brzmi jednoznacznie: na razie nie szukam niczego innego.

Dorobiono mi okazałą brodę, drukując mapę Iranu na zdjęciu. Brakuje jeszcze turbanu ;)

Ten rewelacyjny komiks zniknął z półek w polskich księgarniach nim jeszcze na dobre się na nich pojawił. Mi pomógł podszkolić hiszpański, bo była to pierwsza zrozumiała wersja, jaką znalazłem w sieci. Dopiero po paru miesiącach natrafiłem na angielską. A teraz, po długich oczekiwaniach (jak to zwykle, gdy sprawą zajmuje się Gutek Film), nareszcie będziemy mogli obejrzeć w naszych kinach film oparty na tej książce.

Ten film był jedną z wielu inspiracji, które pomogły podjąć decyzję o wyjeździe do Iranu. A już na pewno najbardziej wpłynął na to, że bierzemy ze sobą deski.

Rzecz jest już pewna, bilety kupione, więc mogę śmiało puszczać farbę: jadę do Iranu! A właściwie jedziemy, bo już jakiś czas temu na całą eskapadę namówiłem Palucha. W lutym 2008 bierzemy deski, pakujemy się w samolot do Istambułu, a potem autokar do Teheranu i ruszamy do Persji.

Nie od dziś moim ulubionym językiem programowania jest Python. Pokonuję nim niemal wszystkie przeszkody na swej drodze programisty, a towarzyszy temu nie mniejsza frajda niż budowaniu z klocków LEGO w szczenięcych latach. Dlatego też nie mogłem przejść obojętnie koło łamigłówki, którą rozwiązywać należy właśnie w Pythonie.

To może zdarzyć się każdemu, kto spróbował latania. Czasem dopada człowieka nagła potrzeba oderwania się od ziemi choćby na moment, na parę metrów. Znacie to uczucie? Na pewno! :)

Po nie tak wcale długich oczekiwaniach paralotniarstwo trafiło na główną stronę polskiej Wikipedii. Promocja trwa tydzień, proszę się spieszyć, czytać, robić zdjęcia. Niektórzy mogą nawet liczyć na uścisk dłoni współautora :)